ΔΡΑΣΕΙΣ 2011-2014
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επισκέψεις 2013-14. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επισκέψεις 2013-14. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

κωμωδία






 ΝΕΦΕΛΕΣ

Τη φετινή Τσικνοπέμπτη (21/2) ξεκινήσαμε τη μέρα μας
με μια παράσταση, που είδαμε στο "Ιάκωβος Καμπανέλης":
τις Νεφέλες του Αριστοφάνη.
 



Ο Αριστοφάνης ήταν σατιρικός ποιητής του 5ου αιώνα π.Χ., ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της αρχαίας αθηναϊκής κωμωδίας, με πολλά βραβεία σε θεατρικούς διαγωνισμούς, και         ο μοναδικός τού οποίου σώζονται ολοκληρωμένα έργα.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, την εποχή που ξεκινούσε για την πόλη και τους κατοίκους της μια περίοδος ειρήνης               και άνθισης, ενώ στη δημόσια ζωή κυριαρχούσε η προσωπικότητα του Περικλή.
Ο Αριστοφάνης ήταν γιος του Αθηναίου Φιλίππου, για τη ζωή του όμως μόνο ελάχιστα είναι σήμερα γνωστά. Παντρεύτηκε νωρίς           κι απέκτησε τρεις γιους. Φαίνεται πως είχε εξαιρετική μόρφωση,          και στην πορεία της ζωής του φρόντιζε πάντοτε να γίνεται όλο             και καλύτερος στα θέματα της σκηνικής τέχνης, δηλαδή                  στην παρουσίαση του έργου του απ’ όλες τις πλευρές. Ήταν ετοιμόλογος, χιουμορίστας, με πολύ τολμηρή γλώσσα, και σατίριζε τους πάντες, ιδιαίτερα τους δημαγωγούς και το Δήμο της Αθήνας.




Οι Νεφέλες είναι κωμωδία, ένα από τα πιο γνωστά και πολυσυζητημένα έργα του, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στα Μεγάλα Διονύσια (423 π.Χ.) και απέσπασε το τρίτο βραβείο.
Οι Νεφέλες αποτελούν μια σάτιρα για τις… μοντέρνες –τότε τουλάχιστον, στην εποχή τους– παιδαγωγικές ιδέες του Σωκράτη. Δίνοντας αυτό τον τίτλο στο έργο του, ο Αριστοφάνης εννοεί          τις νεφελώδεις ιδέες της φιλοσοφίας.
Η διδακτική κωμωδία Νεφέλες, την οποία μάς παρουσίασε                η Θεατρική Έξοδος Αιγαίου, ήταν μια παράσταση προσαρμοσμένη για παιδιά όλων των ηλικιών, με χορό, τραγούδια και κωμική περιπέτεια.
 
Όσο για την υπόθεση, είναι απλή και διαχρονική. Πρόκειται         για την ιστορία ενός αμόρφωτου αγρότη, του γερο-Στρεψιάδη,     που βρίσκεται σε απελπιστική οικονομική κατάσταση. Τα χρέη     τον έχουν πνίξει!
Ο γάμος του με μια αριστοκράτισσα Αθηναία και η άσωτη ζωή        του γιου τους Φειδιππίδη τον ανάγκασαν να πάρει μεγάλα δάνεια. Τώρα, οι δανειστές τους  δεν μπορούν να περιμένουν άλλο. Απαιτούν τα χρήματά τους και τον πιέζουν, ενώ οι τόκοι ανεβάζουν ακόμα παραπάνω το χρέος.

Ο Στρεψιάδης έχει χάσει τον ύπνο του. Υπάρχει μόνο μία λύση!    Να στείλει το γιο του να κάνει μαθήματα στο φροντιστήριο            του Σωκράτη, για να μάθει τον δίκαιο και τον άδικο λόγο, ώστε      να τα καταφέρνει στις δίκες. Ο Φειδιππίδης, όμως, δεν έχει καμιά όρεξη να κλειστεί στη σχολή και αρνείται να πάει, οπότε ο γερο-Στρεψιάδης αποφασίζει να γραφτεί ο ίδιος και να σπουδάσει ρητορική και σοφιστική, ελπίζοντας πως, με αυτό τον τρόπο,         θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον εαυτό του στο δικαστήριο           και να γλιτώσει. Δυστυχώς γι’ αυτόν, είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως και γρήγορα τον διώχνουν από τη σχολή.
Τότε, ζητάει βοήθεια από τις Νεφέλες, που τον συμβουλεύουν           να φέρει, έστω και με το ζόρι, το γιο του στη σχολή, για να μάθει εκείνος όλα όσα ο πατέρας του δεν καταλαβαίνει. Ευτυχώς, ο γιος  του πείθεται τελικά να πάει, και μάλιστα τελειώνει τις σπουδές του με επιτυχία. Ο Στρεψιάδης τον υποδέχεται όλο χαρά, αλλά σύντομα διαπιστώνει πως ό,τι διδάχτηκε ο γιος του θα το εφαρμόσει μέσα    στο ίδιο τους το σπίτι…


















 

εξόρμηση



 
 

αλκυονίδες

Μια ζεστή ηλιόλουστη μέρα στα τέλη Ιανουαρίου.
Πρωινός περίπατος και παιχνίδι στην παραλία
του Άη-Γιώργη, στην άλλη άκρη της Χώρας.


 




 

Χιούμορ με το φακό

Η μπάλα... κυρίαρχη για μικρούς και μεγάλους!

Οι απαραίτητοι διακανονισμοί...
 
...και ένα επαναλαμβανόμενο ατύχημα!
 




Ίχνη στην άμμο




Ρομαντζάδα
 

 


Ποιες είναι οι αλκυονίδες μέρες;
Αλκυονίδες ονομάζονται οι μέρες εκείνες του Ιανουαρίου που έχουν καλό καιρό και ηλιοφάνεια. Πρόκειται για αρχαία ελληνική ονομασία, η οποία προέρχεται από τον Αριστοτέλη.

Στη σύγχρονη εποχή, το φαινόμενο αυτό εξηγείται μετεωρολογικά, και συνδέεται με τις βαρομετρικές πιέσεις μεταξύ της Νότιας και της Βόρειας Ευρώπης. Πάντως, δεν υπάρχουν κάθε χρόνο αλκυονίδες μέρες,                   π.χ. το 1947 δεν εμφανίστηκαν καθόλου.


Οι Αλκυονίδες έχουν πάρει την ονομασία τους από ένα ψαροπούλι, την αλκυόνα, που κλωσάει τα αυγά της αυτή την εποχή. Σύμφωνα με       την παράδοση, η αλκυόνα συμβολίζει τη γαλήνη και την προστασία, κυρίως σε σχέση με τη θάλασσα, οπότε παύει και η θαλασσοταραχή.           Αν και αποδημητικό πουλί, η αλκυόνα δε φεύγει, αλλά… έρχεται το φθινόπωρο. Γεννάει τα αυγά της στις σχισμές των βράχων της θάλασσας και φεύγει πάλι στις αρχές Μαρτίου.

Στην ελληνική μυθολογία, η Αλκυόνη ήταν κόρη του Αιόλου, του θεού των ανέμων. Ζούσε στ’ ακρογιάλια με τον άντρα της, τον Κήυκα, και ήταν πολύ ευτυχισμένοι.  Μια μέρα, ο Κήυκας βγήκε στο πέλαγος για ψάρεμα. Μάταια τον παρακαλούσε η Αλκυόνη να μην πάει, γιατί είχε άσχημο προαίσθημα. Εκείνος πήγε και, πράγματι, σηκώθηκαν δυνατοί άνεμοι       και βύθισαν το πλοίο του. Η Αλκυόνη, που παρακολουθούσε από μακριά   τη σκηνή, μόλις είδε το πλοίο του να χάνεται, μέσα στην απελπισία της έπεσε από ένα βράχο και σκοτώθηκε. Επειδή η αγάπη τους ήταν τόσο δυνατή, οι θεοί τούς λυπήθηκαν και τους μεταμόρφωσαν σε πουλιά,           τις γνωστές μας αλκυόνες.


Μάλιστα, επειδή οι αλκυόνες, αντίθετα με τα άλλα πουλιά, γεννούσαν        τα αυγά τους τον Ιανουάριο, μες στη βαρυχειμωνιά, ο Δίας επέτρεψε στον ήλιο να λάμπει δυνατά για μερικές μέρες και να ζεσταίνει τις αλκυόνες, μέχρι να επωαστούν τα αυγά και τα πουλάκια να μπορέσουν να πετάξουν. Οι ζεστές μέρες του Γενάρη ονομάστηκαν γι’ αυτό το λόγο αλκυονίδες.

Αν τις δούμε συμβολικά, οι αλκυονίδες μέρες μεταφέρουν ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα, ότι ακόμα και στη "βαρυχειμωνιά" θα υπάρχουν πάντα περιστάσεις που θα μας δίνουν δύναμη και θάρρος, όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όλα                         τα προβλήματα ώσπου να έρθει η "άνοιξη", κυριολεκτικά και μεταφορικά.


Το... μάθημα τελειώνει εδώ, με μια αστρονομική πληροφορία: υπάρχει και αστέρας με αυτή την ονομασία, και ανήκει στις Πλειάδες. Οι Πλειάδες είναι ένα αστρικό σμήνος, στον αστερισμό του Ταύρου, το οποίο, όπως μας αποκαλύπτουν τα σύγχρονα τηλεσκόπια, αποτελείται από 2.500 περίπου αστέρες. Οι λαμπρότεροι από αυτούς (μόνο έξι ή οκτώ) είναι ορατοί              με γυμνό μάτι και έχουν ιδιαίτερα ονόματα, ανάμεσά τους και η Αλκυόνη.


 

θέατρο

 
 


Ο ΚΕΡΑΜΙΔΟΤΡΕΧΑΛΟΣ

Μια παράσταση με μήνυμα οικολογικό, η οποία μιλά επίσης
και για τη φιλία, τη δύναμη της ψυχής και της συνεργασίας,
που όλα μπορεί να τα ανατρέψει.




Ο Κεραμιδοτρέχαλος, μια μουσική παράσταση από το θίασο "Μίμηση Πράξης", που αποδίδει θεατρικά το ομώνυμο λογοτεχνικό έργο της Άλκης Ζέη, ήρθε και στη Νάξο στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη. Το σχολείο μας παρακολούθησε τα καμώματά του ένα πρωινό στην αίθουσα "Ιάκωβος Καμπανέλλης". Ήταν ένα θέαμα με γρήγορο ρυθμό, ευχάριστο, φωτεινό
κι ανάλαφρο, με δυο λόγια απολαυστικό.

Το έργο –ελεύθερη διασκευή του μυθιστορήματος της Άστριντ Λίντγκρεν
Ο Κάρλσον πάνω στη στέγη– περιγράφει τη μοναξιά που μπορεί να νιώθει ένα παιδί μέσα στο ίδιο του το σπίτι, τόσο ώστε να φτάνει να επινοεί φανταστικούς φίλους.




Ο Μπόμπιρας είναι ένα αγόρι που ζει σε μια μεγαλούπολη. Νιώθει μόνος
και παραμελημένος, αφού οι γονείς του δεν προλαβαίνουν ν’ ασχοληθούν μαζί του εξαιτίας των υποχρεώσεων στη δουλειά και στο σπίτι, ενώ
ο μεγάλος αδελφός του τον περιφρονεί.
Μια μέρα, από το παράθυρο μπαίνει ξαφνικά ένα παράξενο ανθρωπάκι,

ο Στίκης ο Κεραμιδοτρέχαλος, που μένει στις στέγες παρέα με τις γάτες
και τ’ αστέρια. Ο Στίκης γίνεται σύντροφος του Μπόμπιρα στα παιχνίδια
και τις σκανταλιές, και επειδή είναι ορατός μόνο από όποιον πιστεύει
σε αυτόν, δημιουργούνται ξεκαρδιστικές καταστάσεις και παρεξηγήσεις.
Έρχεται όμως κάποια στιγμή που ο Κεραμιδοτρέχαλος εξαφανίζεται απροειδοποίητα, όπως ήρθε, αν και υπόσχεται ότι θα είναι πάντα δίπλα στον φίλο του.

Στο μεταξύ, ο δήμαρχος θέλει να ξεριζώσει το δασάκι της γειτονιάς
για να το κάνει πάρκινγκ, οπότε η ώρα που ο ήρωάς μας θα χρειαστεί
τη βοήθεια του Στίκη δεν αργεί... 




Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Σερεφίδης
Σκηνικά-Κοστούμια: Άννα Μαχαιριανάκη
Μουσική: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Χορογραφίες: Μαριλένα Καββαδά
Έπαιξαν οι ηθοποιοί: Αργυρώ Βούρου, Γιώργος Γιόκοτος, Μαριάννα Γκούτζιου, Γεωργία Μητροπούλου, Σταύρος Ράγιας, Παύλος Πιερόπουλος